Ἀναστάσιμες σκέψεις
Σήμερα, Τρίτη τοῦ Πάσχα, 6 Ἀπριλίου 2010, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ ὁσίου Γρηγορίου τοῦ Σιναΐτη, ἀλλά καί τήν κινητή ἑορτή τῆς Λαμπροτρίτης, τῶν ἁγίων νεομαρτύρων τῆς Θερμῆς Μυτιλήνης, Ραφαήλ ἱερομάρτυρος, ἐπισκόπου Ἰθάκης, Νικολάου ἱερομάρτυρος ἱεροδιακόνου καί Εἰρήνης ὁσιοπαρθενομάρτυρος. Οἱ σκέψεις πού θά ἐκφράσω πρός τήν ἀγάπη ὅσων μᾶς ἐπισκεφθοῦν εἶναι ἕνας συνδυασμός τῶν τριῶν ἑορτῶν, τοῦ Ἁγίου Πάσχα καί τῶν ἁγίων.
Σκέφτομαι δηλαδή πῶς ἆραγε νά δέχτηκαν στόν Ἅδη οἱ ψυχές τῶν ἀπ' αἰῶνος νεκρῶν τόν Τίμιο Πρόδρομο. Γνωρίζουμε ὅτι ὁ Χριστός ἄρχισε τό κήρυγμά του μετά τόν μαρτυρικό θάνατο τοῦ βαπτιστῆ του Ἰωάννη. Συνεπῶς τρία χρόνια πρίν κατεβεῖ ὁ Κύριος στόν Ἅδη, εἶχε κατεβεῖ ὁ Τίμιος Πρόδρομος. Καί,