Αγαπητοί μας,

Όταν εορτάζει ένα αγαπημένο μας πρόσωπο, συνηθίζουμε να του προσφέρουμε δώρα, δείγματα της αγάπης, του σεβασμού, της εκτίησης, αλλά και ανταπόδοση για την αγάπη του εορτάζοντος. Υπάρχει επίσης η περίπτωση, με ένα δώρο εόρτιο να ζητούμε την εύνοια ή την επιείκεια του εορτάζοντος.

Σήμερα, όπως ξέρετε, εορτάζουμε την Σύναξη του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και Βαπτιστή του Κυρίου ημών Ιησού Χρστού, του ιερού προσώπου στην μνήμη του οποίου και είναι αφιερωμένοςαπό τους αγίους κτίτορές μας αυτός ο ιερός τόπος, το Μοναστήρι μας.


Ἀγαπητέ,

Ἐδῶ καί ἀρκετό καιρό, σχεδόν ὁλόκληρο τό παρελθόν Ἔτος, γίνεται συνεχῶς λόγος περί οἰκονομίας. Οἰκονομία λοιπόν εἶναι μία λέξη μέ πολλές σημασίες, μία λέξη μέ πολλά νοήματα, μία λέξη τήν ὁποία ὁ καθένας τήν καταλαβαίνει ἀνάλογα μέ τόν «κόσμο» του.

Ὅμως τίς ἡμέρες αὐτές μιλοῦμε καί γιά τήν οἰκονομία τοῦ Θεοῦ, τήν πρόνοια μέ τήν ὁποία ὁ πάνσοφος δημιουργός διοικεῖ καί διευθύνει τόν κόσμο. Τό σχέδιο τῆς Ἀνάρχου Τριάδος γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου καί φυσικά τοῦ ἀνθρώπου. Μέσα στό σχέδιο αὐτό ἐντάσσεται καί ἡ σάρκωση τοῦ δευτέρου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τοῦ Ἰησοῦ, τοῦ Ἐμ-μανουήλ.

Ἐπό τήν ἐν χρόνῳ ἔξωση τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας,


Ἀγαπητέ,

Ἀρχίζει ἀκόμα ἕνα ἔτος, καί τελείωσε ἕνα ἄλλο. Μία ἀκόμα ἀλλαγή. Ἕνας μεγάλης ἡλικίας μοναχός μοῦ ἔλεγε: Κάθε στιγμή πού ζοῦμε σ’ αὐτόν τόν κόσμο, σ’ αὐτήν τήν ζωή, μικραίνει τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας, ἐνῶ κάθε στιγμή στήν ἄλλη ζωή θά αὐξάνει τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας.

Ἔδινε δηλαδή ὁ μοναχός μία προοπτική τῆς ζωῆς του πρός τήν αἰωνιότητα καί προσανατολιζόταν πρός τά ἐκεῖ.

Ὅμως ἐμεῖς ἀκόμα ζοῦμε ἐδῶ κάτω, καί ἄν καλοσκεφτοῦμε,


Άγαπητέ μου,

πέρασαν ο μέρες καί σέ λίγο φτάνουμε στήν μεγάλη γιορτή, στά Χριστούγεννα. νομάζεται ατή δεσποτικοθεομητορική ορτή Μητρόπολις τν ορτν, γιατί πό ατήν ξεκινον καί λες ολλες.

Μητρόπολις, λοιπόν, τν ορτν προετοιμάζεται δ καί σαράντα μέρες μέ μία ρκετά χαλαρή νηστεία, λλά νηστεία. δύση δέν χει νηστεία. μες μως νηστεύουμε χαρούμενα. Γιατί κριβς ταν περιμένεις να τέτοιο γεγονός, τήν σάρκωση το Θεο Λόγου, νηστεύεις. Περιμένεις τόν Θεό.

ορτή εναι νάμνηση νός συγκεκριμένου στορικο γεγονότος, πού συνέβη σέ κάποιον χρο, τήν Βηθλεέμ τς ουδαίας, καί σέ κάποιον συγκεκριμένο χρόνο, ν καί ορτή τοποθετήθηκε νά ορτάζεται πό τήν κκλησία μας στίς 25 Δεκεμβρίου. Παλαιότερα, ορτή νομαζόταν Θεοφάνεια, καί


γαπητέ,

δ καί ρκετό καιρό, σχεδόν λόκληρο τό παρελθόν τος, γίνεται συνεχς λόγος περί οκονομίας. Οκονομία λοιπόν εναι μία λέξη μέ πολλές σημασίες, μία λέξη μέ πολλά νοήματα, μία λέξη τήν ποία καθένας τήν καταλαβαίνει νάλογα μέ τόν «κόσμο» του.

μως τίς μέρες ατές μιλομε καί γιά τήν οκονομία το Θεο, τήν πρόνοια μέ τήν ποία πάνσοφος δημιουργός διοικε καί διευθύνει τόν κόσμο. Τό σχέδιο τς νάρχου Τριάδος γιά τήν σωτηρία το κόσμου καί φυσικά τονθρώπου. Μέσα στό σχέδιο ατό ντάσσεται καί σάρκωση το δευτέρου προσώπου τς γίας Τριάδος, το Κυρίου μν ησο Χριστο. Τοησο, τομ-μανουήλ.

πό τήν ν χρόνξωση τοδάμ καί τς Εας,


aprosver.gr | Copyright © 2012 ArtPixel- Web & Graphic Design