Ξένοι και πάροικοι στην γη μας

Αυτή η γης που την πατούμε είναι η πρόσκαιρη πατρίδα μας, να αγωνιστούμε μήπως και κερδήσουμε την αιώνια, την μέλλουσα, την μοναδική, την Άνω Ιερουσαλήμ. Έλα όμως που μας έδωσε ο Θεός και μία μικρή και αγαπημένη πατρίδα, μια χούφτα χώμα, μια χούφτα άνθρωποι να ζούμε εδώ. Ελλάδα την λέν την πατρίδα μας και δεν την αλλάζουμε με τίποτα.

Όμως τώρα μας την βρωμίζουν.

Είμαστε φιλόξενοι, μοιραζόμαστε και την μπουκιά που την βγάζουμε από το στόμα μας. Αλλά θέλουμε εμείς να ρυθμίζουμε την ζωή μας.

Τους πήρε φαίνεται ο πόνος τους πολιτικούς μας-τρομάρα τους- και δείχνουν ενδιαφέρον γιά τους άλλους. Όλους τους ξέμπαρκους, που έρχονται

Περισσότερα

Ο Γερο-Παΐσιος και το σήμερα. 1^ον.

Το 1979, αν δεν κάνω και λάθος, ο Γερο-Παΐσιος αλλάζει και πάλι τόπο διαμονής. Από το Κάθισμα του Τιμίου Σταυρού της Μονής Σταυρονικήτα μετεγκαθίσταται στο Κελλί της Παναγούδας της Μονής Κουτλουμουσίου, λίγο έξω από την Κουτλουμουσιανή Σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος.

Η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί μία καινούργια σελίδα στην ζωή του οσίου γέροντα. Γιατί έφυγε από τον Τίμιο Σταυρό, είναι ένα σπουδαίο ερώτημα, που δεν είναι του παρόντος. Όμως το ερώτημα αυτό δεν το απάντησαν όσοι μέχρι τώρα έγραψαν γιά τον γέροντα.

Βέβαια, οι συνθήκες διαβίωσης ίδιες και χειρότερες. Από ερείπιο σε ερείπιο. Τον πρώτο καιρό ήταν πολύ

Περισσότερα

ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ 2012

Απόψε, γιά Εσένα, χίλια χαίρε θα ψάλλω

Βασίλισσα, Άχραντε, σε Εσένα το λέω

Γυναίκα πανάσπιλε, μητέρα του πλάστη μου

Δακρύζω που Σε έχω τρυφερή μου αγάπη

Ελπίδα μου, στήριγμα και μόνη χαρά μου

Ζάλη με πιάνει μακρυά Σου, Κυρία

Ηλιόλουστο πρόσωπο, γεμίζεις τον κόσμο

Θερεύει ο πόθος γιά Εσένα και μόνο

Περισσότερα

Ανάγκη της γαστρός

Έχοντας προσωπική δυσκολία, λόγω υγείας, θα ήθελα να γράψω αυτές τις γραμμές, που μπορεί κάποιοι, ίσως και πολλοί, να τις παρεξηγήσουν. Σε αυτούς που θα μας κατηγορήσουν, θα ήθελα ταπεινά να ευχηθώ ποτέ στην ζωή τους να μην αντιμετωπίσουν τέτοιο ή παρόμοιο πρόβλημα.

Έχω όμως βοηθό τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, που αναφέρει στα άγια ευαγγέλια το θέμα μας, σε άλλη όμως συνάφεια. Μιλάει και ο Χριστός γιά τα βρώματα, γιά την κοιλία και γιά τον αφεδρώνα. Και έτσι, όντας και ασθενής μονίμως και διά βίου, δεν ντρέπομαι.

1. Πριν δέκα περίπου ημέρες, στο Παύλειο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Μητροπόλεώς μας, φιλοξενούσαμε εκδήλωση από το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ της Αγγλίας, με εβδομήντα συνέδρους. Μεταξύ αυτών, πρόσωπα παγκοσμίως σεβαστά, μεγάλης σήμερα ηλικίας. Χρειάστηκαν λοιπόν χώρο, γιά τις ανάγκες της γαστρός. Και όμως! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΧΩΡΗΤΗΡΙΟ!

Έπρεπε να οδηγήσουμε τον υψηλό επισκέπτης της πόλεώς μας στους χώρους υγειεινής γιά … νήπια, ναι όπως το διαβάζετε, του διπλανού Δημοτικού Σχολείου. Ευτυχώς, δηλαδή, που ο Διευθυντής του Σχολείου το επιτρέπει. Αν όμως

Περισσότερα

Η αυτοχειρία της γενιάς μου

Το έτος 1974 έχει πλέον καθιερωθεί ως σταθμός στην νεότερη ελληνική μας ιστορία, με το όνομα Μεταπολίτευση. Στις ημέρες μας παίζεται το τελευταίο μάλλον κομμάτι από αυτό το δράμα. Δράμα είναι η Μεταπολίτευση, τριανταοχτώ ήδη χρόνια. Αν πούμε ότι μία γενιά αριθμεί τριαντατρία χρόνια, η τραγική αυτή γενιά ήδη ξεπεράστηκε, εκτός κ αν την ξεκινήσουμε κάπου το 1980.

Περισσότερα