Δυστυχώς ασχολούμαστε πολύ με τις αμαρτίες, και με τις δικές μας και με αυτές των άλλων, και ακόμα χειρότερα, το ίδιο κάνουμε και σαν πνευματικοί…
Γράφω για αυτό το πολύ σοβαρό θέμα, γιατί μέσα στην Σαρακοστή προτείνουμε στους αδελφούς μας να εξομολογηθούν. Δηλαδή;
Σε ένα μήνυμα που δέχτηκα, το παιδί που το έστειλε γράφει: "ξέρω πως αυτό που θέλω να πω δεν το δέχεται η Εκκλησία".
Πόνεσα πολύ. Ένα παιδί ξέρει ότι δεν το δέχεται η Εκκλησία. Μα είναι δυνατόν; Απάντησα: «Μπορεί, παιδί μου, η μάννα να μην δέχεται το παιδί της; Έλα και θα τα βρούμε.» Και περιμένω.
Να λοιπόν που φτάσαμε και στην Μεγάλη Σαρακοστή. Από την Δευτέρα αρχίζουμε την νηστεία.
Η ερώτηση που προβάλλει είναι: Τι είναι τελικά η νηστεία; Και μία άλλη εξίσου σημαντική ερώτηση: Να κάνω νηστεία, αφού δεν μπορώ να κόψω τα πάθη και τις αμαρτίες μου;
Με όσα ξέρω αλλά κυρίως με όσα έμαθα στον Ιερό Άθωνα, θα προσπαθήσω να ψελλίσω λίγες σκέψεις. Είμαι σίγουρος για το ότι άλλοι αδελφοί και πνευματικοί πατέρες ξέρουν αλλά και εφαρμόζουν πολύ περισσότερα.
Τι είναι νηστεία; Είναι αποχή τροφών. Δεν τρώω και δεν πίνω κάποιες συγκεκριμένες τροφές.
Αγαπητοί μου,
Ἄγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τό Χαῖρε. Καί σύν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενον Σέ θεωρῶν, Κύριε, ἐξίστατο καί ἵστατο κραυγάζων πρός αὐτήν τοιαῦτα: Χαῖρε δι’ ἧς ἡ χαρά ἐκλάμψει, χαῖρε δι’ ἧς ἡ ἀρά ἐκλείψει. Χαῖρε τοῦ πεσόντος Ἀδάμ ἡ ἀνάκλησις, χαῖρε τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις. Χαῖρε ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς, χαῖρε βάθος δυσθεώρητον καί ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς. Χαῖρε ὅτι ὑπάρχεις βασιλέως καθέδρα, χαῖρε ὅτι βαστάζεις