Κατηγορία: 'Ανάσταση |'.
Τρόμος και χαρά ανείπωτη
Μία γιαγιούλα προχθές μας έλεγε: «Ετούτη την εβδομάδα, παιδί μου, τρέμνει η γής.»
Κοντεύει τα ενενήντα στα χρόνια της και πέρασε τόσα, που η ζωή και τα παθήματτά της την κατατάσσουν στους έμπειρους και έμπυρους και σοφούς της ζωής. Και αξιόπιστη. Σύμφωνη με τις θείες γραφές, θεολόγος, αυτή που δεν έμαθε γράμματα.
Πράγματι, την Μεγάλη Εβδομάδα, όσο το θείο πάθος εξελίσσεται, τα στοιχεία της φύσεως μετέχουν και σέβονται τον πάσχοντα Θεάνθρωπο, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.
Τρέμει η γης, βλέποντάς τον να περιπαίζεται, τρέμει η γης να τον βλέπει να
… και πάσχεις δι’ εμέ …
Διάβαζα το πρωΐ της Μεγάλης Τετάρτης, να ετοιμαστώ γιά την εκπομπή στο ραδιόφωνο της Μητροπόλεώς μας, και σε ένα κείμενο έγραφε γιά τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας. Ο άγιος Λάζαρος, που του χτίζουμε και εκκλησία, οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία, η ταλαίπωρη εκείνη που έπλυνε με το πολύτιμο μύρο τα πόδια του Χριστού, ο Ιούδας, ο Πέτρος … Και παραδόξως είδα τον εαυτό μου να παίζω σε όλους αυτούς τους ρόλους, και σε άλλους πολλούς,
Ο μακαριστός ΓεροΙωσήφ ο ησυχαστής έπαιρνε στην αγκαλιά του την εικόνα της Παναγίας και της μιλούσε, έκλαιε, και εξομολογούνταν την αγάπη παιδιού προς την μάννα.
Παίρνω την εικόνα του Χριστού στα χέρια και καθρεφτίζομαι στην πανάγια μορφή του. Λέω λόγια