Κατηγορία: 'Σκέψεις |'.

ταπεινωση

… και πάσχεις δι’  εμέ …

Διάβαζα το πρωΐ της Μεγάλης Τετάρτης, να ετοιμαστώ γιά την εκπομπή στο ραδιόφωνο της Μητροπόλεώς μας, και σε ένα κείμενο έγραφε γιά τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας. Ο άγιος Λάζαρος, που του χτίζουμε και εκκλησία, οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία, η ταλαίπωρη εκείνη που έπλυνε με το πολύτιμο μύρο τα πόδια του Χριστού, ο Ιούδας, ο Πέτρος … Και παραδόξως είδα τον εαυτό μου να παίζω σε όλους αυτούς τους ρόλους, και σε άλλους πολλούς,

Ο μακαριστός ΓεροΙωσήφ ο ησυχαστής έπαιρνε στην αγκαλιά του την εικόνα της Παναγίας και της μιλούσε, έκλαιε, και εξομολογούνταν την αγάπη παιδιού προς την μάννα.

Παίρνω την εικόνα του Χριστού στα χέρια και καθρεφτίζομαι στην πανάγια μορφή του. Λέω λόγια


Έχοντας προστάτη και πρόδρομό μας στην σημερινή παγκόσμια πανήγυρη τον Μέγα Τίμιο Πρόδρομο, σκεφτόμαστε πρώτα τους προσφιλεῖς νεκρούς μας.Ο Τίμιος Πρόδρομος κατέβηκε τρία χρόνια προτύτερα από τον Χριστό στον Άδη, γιά τον ίδιο λόγο που βγήκε πριν από τον Κύριο στην έρημο. Να προετοιμάσει δηλαδή την κάθοδο του Κυρίου Ιησού. Να ενημερώσει τους απ’αιώνος νεκρούς γιά το ότι αυτόν που περίμεναν κατέβηκε στην γη. Να τους μιλήσει γιά τον Χριστό. Έτσι τώρα, κατεβαίνοντας ο Κύριος, τον περίμεναν στον Άδη. Αν παρατηρήσουμε μία εικόνα της Εις Άδου Καθόδου του Χριστού, θα δούμε τις θύρες του παλατιού του θανάτου γκρεμισμένες, τον γερο Άδη


aprosver.gr | Copyright © 2012 ArtPixel- Web & Graphic Design