Περί τον Όσιο Αντώνιο τον Βερροιώτη
Η πρώτη Ιανουαρίου, κάπου το 950, είναι η ημέρα που εκοιμήθη ο ασκητής Αντώνιος, σε παρόχθιο σπήλαιο της νότιας κοίτης του ποταμού Αλιάκμονα, σε ηλικία ογδόντα ή ενενήντα και πλέον ετών. Το σεπτό του όμως λείψανο βρέθηκε αργότερα και, αφού το φόρτωσαν σε κάρο με δύο άζευτα και άγρια δαμάλια, μέσα από τα χωριά του κάμπου, έφτασε στην πατρική μουριά, όπου έσπασε ο ζυγός και ξεπέζεψε ο άγιος. Στις δεκαεπτά Ιανουαρίου, ανήμερα της μνήμης του Μεγάλου Αντωνίου, του Αιγυπτίου. Ο Όσιος Αντώνιος ο νέος είναι ο άγιος στον οποίο με έριξε η μάννα μου, βρέφος μισοπεθαμένο, και με χάρισε την ζωή. Δεν μπορώ να ξέρω αν ήταν καλύτερο να είχα πεθάνει. Φαίνεται ο άγιος λυπήθηκε τον πόνο των γονέων, που είχαν ακόμα έναν γιό, πού πέθανε την ημέρα του βαπτίσματός σου, σε ηλικία δέκα
