Περί Ἱερωσύνης.
Εἶδα σέ πολυσύχναστη ἱστοσελίδα σχόλια γιά ρασσοφόρους καί φοβᾶμαι πώς μέσα στό καλοκαίρι, δέν μᾶς φτάνει τό ἀνέβασμα τοῦ ὑδράργυρου, θά ἀρχίσουν καί τέτοια πάλι σκάνδαλα. Εἶναι παρατηρημένο ὅτι ἡ σκανδαλοθηρία ἔχει κάποια «λογική». Κάτι σάν τήν φίλη γείτονα χώρα, πού, ὅπως λένε, ὅταν ἔχει ἐσωτερικά προβλήματα, δημιουργεῖ θερμά ἐπεισόδια μέ τήν χώρα μας. Ἔτσι καί ἐδῶ, ὅταν ὑπάρχουν πολιτικές δυσκολίες, ἐκτίθενται σέ κοινή θέα σκάνδαλα μέ ρασσοφόρους, περισσότερο γιά κατανάλωση, παρά μέ οὐσία.
Ἔτσι, βλέποντας τήν ἐν λόγῳ ἀνάρτηση, σκέφτηκα κάποιες ἱστορίες, καί τίς παρουσιάζω.
Πρίν χρόνια, εἶχα στό μοναστήρι, στό Ὄρος, τό διακόνημα τῆς φιλοξενείας ἐπισήμων προσώπων. Πέρασαν ἀπό προέδρους δημοκρατιῶν,