Ἀγαπητέ,

Ἐδῶ καί ἀρκετό καιρό, σχεδόν ὁλόκληρο τό παρελθόν Ἔτος, γίνεται συνεχῶς λόγος περί οἰκονομίας. Οἰκονομία λοιπόν εἶναι μία λέξη μέ πολλές σημασίες, μία λέξη μέ πολλά νοήματα, μία λέξη τήν ὁποία ὁ καθένας τήν καταλαβαίνει ἀνάλογα μέ τόν «κόσμο» του.

Ὅμως τίς ἡμέρες αὐτές μιλοῦμε καί γιά τήν οἰκονομία τοῦ Θεοῦ, τήν πρόνοια μέ τήν ὁποία ὁ πάνσοφος δημιουργός διοικεῖ καί διευθύνει τόν κόσμο. Τό σχέδιο τῆς Ἀνάρχου Τριάδος γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου καί φυσικά τοῦ ἀνθρώπου. Μέσα στό σχέδιο αὐτό ἐντάσσεται καί ἡ σάρκωση τοῦ δευτέρου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τοῦ Ἰησοῦ, τοῦ Ἐμ-μανουήλ.

Ἐπό τήν ἐν χρόνῳ ἔξωση τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας, Περισσότερα

Ἀγαπητέ,

Ἀρχίζει ἀκόμα ἕνα ἔτος, καί τελείωσε ἕνα ἄλλο. Μία ἀκόμα ἀλλαγή. Ἕνας μεγάλης ἡλικίας μοναχός μοῦ ἔλεγε: Κάθε στιγμή πού ζοῦμε σ’ αὐτόν τόν κόσμο, σ’ αὐτήν τήν ζωή, μικραίνει τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας, ἐνῶ κάθε στιγμή στήν ἄλλη ζωή θά αὐξάνει τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας.

Ἔδινε δηλαδή ὁ μοναχός μία προοπτική τῆς ζωῆς του πρός τήν αἰωνιότητα καί προσανατολιζόταν πρός τά ἐκεῖ.

Ὅμως ἐμεῖς ἀκόμα ζοῦμε ἐδῶ κάτω, καί ἄν καλοσκεφτοῦμε, Περισσότερα

Άγαπητέ μου,

πέρασαν οἱ μέρες καί σέ λίγο φτάνουμε στήν μεγάλη γιορτή, στά Χριστούγεννα. Ὀνομάζεται αὐτή ἡ δεσποτικοθεομητορική ἑορτή Μητρόπολις τῶν ἑορτῶν, γιατί ἀπό αὐτήν ξεκινοῦν καί ὅλες οἱἄλλες.

Ἡ Μητρόπολις, λοιπόν, τῶν ἑορτῶν προετοιμάζεται ἐδῶ καί σαράντα ἡμέρες μέ μία ἀρκετά χαλαρή νηστεία, ἀλλά νηστεία. Ἡ δύση δέν ἔχει νηστεία. Ἐμεῖς ὅμως νηστεύουμε χαρούμενα. Γιατί ἀκριβῶς ὅταν περιμένεις ἕνα τέτοιο γεγονός, τήν σάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου, νηστεύεις. Περιμένεις τόν Θεό.

Ἡἑορτή εἶναι ἀνάμνηση ἑνός συγκεκριμένου ἱστορικοῦ γεγονότος, πού συνέβη σέ κάποιον χῶρο, τήν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας, καί σέ κάποιον συγκεκριμένο χρόνο, ἄν καί ἡἑορτή τοποθετήθηκε νά ἑορτάζεται ἀπό τήν Ἐκκλησία μας στίς 25 Δεκεμβρίου. Παλαιότερα, ἡἑορτή ὀνομαζόταν Θεοφάνεια, καί Περισσότερα

Ἀγαπητέ,

Ἐδῶ καί ἀρκετό καιρό, σχεδόν ὁλόκληρο τό παρελθόν Ἔτος, γίνεται συνεχῶς λόγος περί οἰκονομίας. Οἰκονομία λοιπόν εἶναι μία λέξη μέ πολλές σημασίες, μία λέξη μέ πολλά νοήματα, μία λέξη τήν ὁποία ὁ καθένας τήν καταλαβαίνει ἀνάλογα μέ τόν «κόσμο» του.

Ὅμως τίς ἡμέρες αὐτές μιλοῦμε καί γιά τήν οἰκονομία τοῦ Θεοῦ, τήν πρόνοια μέ τήν ὁποία ὁ πάνσοφος δημιουργός διοικεῖ καί διευθύνει τόν κόσμο. Τό σχέδιο τῆς Ἀνάρχου Τριάδος γιά τήν σωτηρία τοῦ κόσμου καί φυσικά τοῦἀνθρώπου. Μέσα στό σχέδιο αὐτό ἐντάσσεται καί ἡ σάρκωση τοῦ δευτέρου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. ΤοῦἸησοῦ, τοῦἘμ-μανουήλ.

Ἐπό τήν ἐν χρόνῳἔξωση τοῦἈδάμ καί τῆς Εὔας, Περισσότερα

Ἀγαπητέ,

Ἀρχίζει ἀκόμα ἕνα ἔτος, καί τελείωσε ἕνα ἄλλο. Μία ἀκόμα ἀλλαγή. Ἕνας μεγάλης ἡλικίας μοναχός μοῦἔλεγε: Κάθε στιγμή πού ζοῦμε σ’ αὐτόν τόν κόσμο, σ’ αὐτήν τήν ζωή, μικραίνει τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας, ἐνῶ κάθε στιγμή στήν ἄλλη ζωή θά αὐξάνει τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας.

Ἔδινε δηλαδή ὁ μοναχός μία προοπτική τῆς ζωῆς του πρός τήν αἰωνιότητα καί προσανατολιζόταν πρός τά ἐκεῖ.

Ὅμως ἐμεῖς ἀκόμα ζοῦμε ἐδῶ κάτω, καί ἄν καλοσκεφτοῦμε, συχνά δέν ἔχουμε προσανατολισμό, καί ἄν ἔχουμε, εἶναι ἡ καθημερινότητα, τό σήμερα Περισσότερα