Ἀγαπητέ,
Ἀρχίζει ἀκόμα ἕνα ἔτος, καί τελείωσε ἕνα ἄλλο. Μία ἀκόμα ἀλλαγή. Ἕνας μεγάλης ἡλικίας μοναχός μοῦἔλεγε: Κάθε στιγμή πού ζοῦμε σ’ αὐτόν τόν κόσμο, σ’ αὐτήν τήν ζωή, μικραίνει τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας, ἐνῶ κάθε στιγμή στήν ἄλλη ζωή θά αὐξάνει τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας.
Ἔδινε δηλαδή ὁ μοναχός μία προοπτική τῆς ζωῆς του πρός τήν αἰωνιότητα καί προσανατολιζόταν πρός τά ἐκεῖ.
Ὅμως ἐμεῖς ἀκόμα ζοῦμε ἐδῶ κάτω, καί ἄν καλοσκεφτοῦμε, συχνά δέν ἔχουμε προσανατολισμό, καί ἄν ἔχουμε, εἶναι ἡ καθημερινότητα, τό σήμερα