Άρση του Σταυρού.
Από το ευαγγέλιο της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής, κρατάω το «αράτω τον σταυρόν αυτού». Αυτά τα λόγια τα είπε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός προτού να σταυρωθεί. Έχουν θεωρητική βάση. Να σηκώνει ο καθένας τον σταυρό του=να έχει ο καθένας τον αγώνα του, με μεταφορική δηλαδή έννοια.
Ας το πάρουμε όμως πραγματολογικά. Φοράμε σταυρό; Σηκώνουμε δηλαδή, φέρουμε επάνω μας τον σταυρό; Αυτόν που μας έδωσε ο ιερέας στην βάπτισή μας, ή και κάποιον πιό απλόν;
Οι παλαιότεροι σταύρωναν το ψωμί πριν το κόψουν. Το λέει και ο Μέγας Αθανάσιος γιά τους Αλεξανδρινούς του καιρού του. Έχουν, λέει σε μία ομιλία του ο άγιος, μία ωραία συνήθεια οι χριστιανοί μας εδώ. Σταυρώνουν το καρβέλι πριν το κόψουν. Την είχαν και οι γονήδες μας αυτήν την ωραία συνήθεια. Σήμερα, έχουμε το έτοιμο ψωμί, τις φραντζόλες του φούρνου. Είδα σε μία οικογένεια να την σταυρώνουν πριν κόψουν φέτες. Ωραία συνήθεια. Και το καρπούζι, το λεγόμενο καπάκι του, και το πετάζουν, δεν το έδιναν στα ζώα να το φάν. Δεν ξέρω το γιατί.
Οι μαννάδες μας σταύρωναν το προσκεφάλι πριν μας κοιμήσουν. Ο όσιος εκείνος πατήρ Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης σταύρωνε τους δοκίμους μοναχούς της Μονής του από κεφαλής μέχρι ποδών. Μας το είπε ο γεροΑρσένιος Σιμωνοπετρίτης, που τον είχε γέροντα.
