Ελεύθερη απόδοση: Στην Ιερουσαλήμ ζούσα με τις θείες εντολές σου, αλλά βγήκα από την αγία αυτήν πόλη και έφτασα στην Ιεριχώ, την πόλη των μεγάλων παθών. Με ζβάρνισε η ατιμία, γιατί εγώ, σκέφτηκα ότι φροντίζοντας γιά τις βιοτικές μέριμνες, θα περιμένω να δοξαστώ, αλλά, τελικά, ατιμάστηκα. Με λήστεψαν οι λογισμοί. Ξεγυμνώθηκα από τον χιτώνα της υιοθεσίας, δηλαδή του Αγίου Βαπτίσματος. Και από το ξύλο και τα χτυπήματα που δέχτηκα, είμαι πεσμένος και ριγμένος στο χώμα, σαν ξεψυχισμένος.
Προς τους φίλους, αδελφούς καί προσκυνητές της Ιεράς Μονής μας, ανακοινώνουμε ότι η Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου θα ψαλεί απόψε, Παρασκευή 19 Απριλίου.
Κυριακή Β΄ Νηστειῶν, Ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, 31-03-2013
Σεπτέ και Σεβασμιώτατε ποιμενάρχη μας,
Σεπτέ και Σεβάσμιε Γέροντα,
Σεβαστοί μου γονείς,
Σεβαστοί πατέρες,
Ἀγαπητοί συγγενείς, φίλοι και αδελφοί.
Ο ερχομός ενός ανθρώπου στον κόσμο είναι ένα συγκλονιστικό γεγονός. Το ότι ένα βρέφος γεννιέται, σημαίνει ότι πριν από εννέα, κατά μέσο όρο, μήνες η ίδια η Αγία Τριάδα αποφάσισε να συμβεί αυτό. Ο Πατέρας αποφασίζει, ο Υιός πλάθει και το Άγιο Πνεύμα εμπνέει την ψυχή στο νεοδημιούργητο οστράκινο σκεύος. Αυτή είναι η ορθόδοξη θέση όσον αφορά στη δημιουργία μιας νέας ανθρώπινης ύπαρξης. Και αυτό είναι που γιορτάζουμε ουσιαστικά, την ημέρα των γενεθλίων μας. Δε γιορτάζουμε εμείς, δεν υπάρχει αυτό στη μακραίωνη παράδοση της Εκκλησίας· αυτά είναι διεισδύσεις της Δύσης και όχι μόνο. Γιορτάζουμε το γεγονός ότι ήρθαμε στον κόσμο και δοξάζουμε τον Θεό με όλη μας τη δύναμη γι’ αυτό.
Η γενέθλια ημέρα του ομιλούντος είναι η 13η Μαρτίου 1985. Ανακομιδή του λειψάνου
Η εποχή μας μοιάζει με τους ελληνιστικούς και τους ρωμαϊκούς χρόνους. Γενική ακαταστασία, ειδωλολατρία σε όλους τους τομείς της ζωής, νέες λατρείες, και χίλια δυό άλλα παρατράγουδα. Και κυρίως γενική αστάθεια, στα ήθη, στο φρόνημα, στις απόψεις, στα πιστεύω.
Προχθές, κατά τις δώδεκα την νύχτα μάθαμε ένα νέο, που αξίζει να το μάθετε και εσείς, αν θέλετε. Προσπαθούσαμε να επικοινωνήσουμε με έναν κύριο, που τον λέγαν Γιάννη, ή κάπως έτσι – δεν έχει σημασία το όνομα – αλλά αυτός ως ελεύθερος άνθρωπος, επειδή τον ξεγέλασαν όταν ήταν μικρός, τώρα που μεγάλωσε και έμαθε την αλήθεια, διάλεξε μόνος του, βρήκε τον σωστό δρόμο, και πλέον ονομάζεται Λαέρτης. Έτσι μας είπε.
Ο δρόμος που βρήκε τον ανέβασε στον Όλυμπο, και εκεί, σε κάποια ανοιχτωσιά, περνώντας μέσα από την καθαρτική φωτιά, καθαρίστηκε από την αίρεση του χριστιανισμού και έγινε δωδεκαθεϊστής.
Και τώρα τι κάνουμε;
Οι συνηθισμένες κατηγορίες εναντίον της Εκκλησίας γιά τον νηπιοβαπτισμό, επαναλαμβάνονται τόσο από τους κάθε μορφής αιρετικούς όσο και από κάθε ετερόδοξο και αλλόδοξο. Όμως, σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, μιλούν μονοθεϊστές εναντίον των Ορθοδόξων. Και η ορθοδοξία μονοθεϊσμός είναι, στο κάτω κάτω. Στην περίπτωσή μας, όμως, είναι διαφορετικά. Ο Γιάννης, με την βούλησή του, εγκαταλείπει την Εκκλησία και προσχωρεί στην πολυθεΐα, στην ειδωλολοτρεία, δηλαδή στην δαιμονολοτρία.
Οι συγγενείς το ανέφεραν σε πολλούς, θρησκευάμενους ακόμα και ιερείς και μοναχούς. Και αυτοί είπαν: Πάρτε τον με το καλό, προσευχηθείτε γιά αυτόν, μπας και τον πείσετε να γυρίσει.
