Αρχιμανδρίτης Πορφύριος
Αύρα Ιωνίας
Στις 28 Αυγούστου 1922 μαρτύρησε με φρικτά βασανιστήρια ο τελευταίος άγγελος της εκκλησίας της Σ,ύρνης, ο μεγαλομάρτυρας Χρυσόστομος. Αν και η μνήμη του καθιερώθηκε την πρώτη Κυριακή πριν την εορτή του Τιμίου Σταυρού, εμείς τιμούμε και την μεθαυριανή ιερή μνήμη του.
Γιά να θερμάνουμε την ιερή και σεβάσμια μνήμη του, παραθέτουμε παλαιότερη ομιλία μας γιά τον Άγιο Χρυσόστομο και το μααρτύριό του.
Πορφύριος Μοναχός Σιμωνοπετρίτης
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Κατά τήν 29η Αὐγούστου στήν κτιτορική μας Πανήγυρη
Σᾶς προσκαλοῦμε νά συνεορτάσουμε
τήν Μνήμη τῆς Ἀποτομῆς τῆς Κεφαλῆς
τοῦ Τιμίου Προδρόμου
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:
Τρίτη 28-8, 7μ.μ. Μ. Πανηγυρικός Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ σεπτοῦ ποιμενάρχη μας
Κυρίου κ. Παντελεήμονος
Κάτι μας λείπει
Ως ορθόδοξοι χριστιανοί παρουσιάζουμε πολλές ελλείψεις στην πνευματική μας ζωή, και προς τον Χριστό και προς τον συνάνθρωπο. Ελλειπής εκκλησιασμός, πλημελής συμμετοχή στα ιερά μυστήρια, σχεδόν ανύπαρκτη ελεημοσύνη. Και βέβαια, όλα αυτά τα υποστηρίζουμε και βρίσκουμε μπόλικες δικαιολογίες, προσπαθώντας να ειρηνεύσουμε την ταραγμένη συνείδησή μας. Κούραση του τύπου μία Κυριακή μας έμεινε να κοιμηθούμε, ενώ αν τύχει γλέντι δεν σταματούμε στιγμή τον χορό. Γιά την θεία κοινωνία λέμε δεν είναι σούπα ή τσάι γιά συνεχή χρήση. Όσο γιά την ελεημοσύνη λέμε πως τους δίνεις κάτι και πάν και τα πίνουν.
Προφάσεις εν αμαρτίαις, δικαιολογίες απίθανες. Και ας πούμε ότι οι δικαιολογίες, οι δικές μας τουλάχιστον, είναι καίριες.
Η ποιότητα των ιερέων
Η ευλάβεια, η ευσέβεια και η απόλυτη πίστη στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό είναι στοιχεία απολύτως απαραίτητα για έναν ιερέα. Αυτά τα στοιχεία και υπάρχουν σε έναν ορθόδοξο αλλά και καλλιεργούνται.
Σε παλαιότερες εποχές ήταν μεγάλη ευλογία και ιδιαίτερη τιμή να υπάρχει σε μία οικογένεια κληρικός ή μοναχός.
Θα σας αναφέρω μία ιστορία που έζησα στο μοναστήρι μας, στο Άγιο Όρος. Μας είχαν επισκεφθεί ανώτεροι δικαστικοί, μεταξύ των οποίων και ο κύριος της ιστορίας. Πήρε τον λόγο και μας ανέφερε ότι στην οικογένειά τους υπήρχαν δεκαεπτά πετραχήλια. Δεκαεπτά πετραχήλια σημαίνει σε βάθος χρόνου δεκαεπτά γενιές με κληρικούς, μία χρονική αλυσίδα αιώνων ζωής. Ο ίδιος όμως, ο επόμενος στην μακραίωνη συνέχεια, προτίμησε να γίνει νομικός και στην συνέχεια δικαστικός.
Οι τόποι της Παναγίας, της Κοιμήσεώς της, στην Μητρόπολή μας
Όταν αναφέρονται τα τοπικά δημοσιογραφικά μέσα της Ημαθίας στην κορυφαία εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Πάσχα του Καλοκαιριού, μιλούν μόνο γιά τα δύο μεγάλα κέντρα πανηγυρισμού της Παναγίας μας.
Η αλήθεια είναι ότι μία είναι η Κυρία Θεοτόκος και μοναδική, όσα ονόματα και αν της προσέδωσε η αγάπη του ορθόδοξου λαού μας, είτε λόγω θαύματος, π.χ. Ελαιοβρύτισσα, είτε λόγω κτήτορα π.χ. Κύρου-Κυριώτισσα, είτε λόγω τόπου, π.χ. Μεσονησιώτισσα κλπ.
Βέβαια κάποια εικονίσματα παρουσιάζονται και αναδεικνύονται πιο χαριτωμένα, πιο χαριτόβρυτα, πιο θαυματουργά. Αυτό όμως είναι υπόθεση της Παναγίας, που δέχεται τις ανθρώπινες φωνές και, πρεσβεύουσα στον Υιό της, ενεργεί αναλόγως.