Νάουσα, χαριτωμένη! Νάουσα, μαρτυρική!
Δόξα τῷ ἁγίῳ Θεῷ, πού με τίς νουνεχεῖς ἐνέργειες τοῦ σεπτοῦ μας ποιμενάρχη, Κυρίου μας κυρίου Παντελεήμονος, ἡ πόλη τῆς Νάουσας ἔλαβε τήν τιμή πού τῆς ἀξίζει. Οἱ πόλεις, λέει ἡ προφητεία, καυχῶνται μπροστά στόν θρόνο τῆς μεγαλωσύνης τοῦ Θεοῦ γιά τούς μάρτυρές τους. Καί ὅμως, ἀπό τό 1822 μέχρι το 2010 ἡ Νάουσα τῆς καρδιᾶς μας δεν μποροῦσε νά καυχηθεῖ καί νά τιμήσει τά σπλάγχνα της, τά παιδιά της, τούς μάρτυρές της. Ὁ δεσπότης μας ἔπραξε τό αὐτονόητο ἀλλά δυσκατόρθωτο, ὅταν οἱ ἄλλοι ἐμφοροῦνται ἀπό ἀλλότριες πρός τήην Πατρίδα ἰδέες. Καί ἔτσι δικαιώθηκε ἡ Πόλη Νάουσα.
Πολύ τό ἤθελα νά εἶμαι στήν λιτανεία στό Κιόσκι, νά μυρίσω τήν εὐωδία πού ἔβγαζε ἡ γῆ καί το χῶμα ἀπό το αἷμα 1241 ἀντρῶν, ἡρώων, ἁγίων μαρτύρων.
Ὦ, Νάουσα, το χῶμα σου εὐωδιάζει μαρτυρικό αἷμα. Ὦ Νάουσα,
