Του Αρχιμ. Πορφυρίου, Ηγουμένου Ι.Μ. Τιμ. Προδρόμου Βέροιας | Romfea.gr

Ο παγκόσμιος άγιος των ημερών μας – και ποιός άγιος δεν είναι άραγε παγκόσμιος;! – ο Άγιος Σιλουανός έγινε γιά εμάς τους νεότερους αγιορείτες δάσκαλος και πρύτανις στο μήνυμα της απελπισίας. Η απελπισία είναι μάλλον το μήνυμα της εποχής.

Δεν είναι η κρίση στον κορβανά που την έφερε ή την ακολουθεί. Είναι η ατμόσφαιρα των καιρών.
Και ποιό μήνυμα κάνει τον άγιο και σύγχρονο και επίκαιρο;
Έζησε στις παραμονές του δεύτερου πολέμου.

Έζησε όλη εκείνη την κακοδαιμονία. Και όμως στην γραπτή παρακαταθήκη που μάς άφησε, δεν υπάρχει ούτε η ελάχιστη αναφορά στην τότε επικαιρότητα.

Δεν σχολιάζω το ότι σήμερα κάθε κήρυγμα ρασσοφόρου σίγουρα και θα έχει αναφορά στην οικονομική εξαθλίωση.

Μήπως και γιά τον λόγο αυτόν δεν έχουμε καμία πέραση και καμία διαχρονικότητα; Μήπως η επικαιροθηρία σκοτώνει την αιωνιότητα;

Περισσότερα

Του Αρχιμ. Πορφυρίου, Ηγουμένου της Ι.Μ. Τιμ. Προδρόμου Βέροιας | Romfea.gr

Όταν ο αρχιερέας βρίσκεται στο τέλος της μυσταγωγίας, με την οποία ένας νέος τόπος καθιερώνεται γιά την λατρεία του ζῶντος Θεού, της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου και Ζωοποιού Τριάδος, προβαίνει σε μία μοναδική και ανεπανάληπτη ιερουργική πράξη.

Λέει επί λέξει το Ευχολόγιο: «Εἶτα κομίζεται τῷ ἀρχιερεῖ Κανδήλα καινή καί Θρυαλλίς καί Ἔλαιον΄ και αὐτός, ταῖς ἰδίαις χερσί, πληρῶν ἐλαίου τήν Κανδήλαν, ἀνάπτει τήν Θρυαλλίδα, καί ἀποτίθησι τῷ ἁγίῳ Θυσιαστηρίῳ».


Ας τα πούμε και στην σύγχρονη γλώσσα μας: «Στην συνέχεια, φέρνουν στον αρχιερέα μία καινούργια κανδήλα, φυτιλλάκι με την βάση του και λάδι. Και ο ίδιος, με τα δικά του χέρια, γεμίζει την κανδήλα με λάδι, ανάβει το φυτιλλάκι και την τοποθετεί επάνω στο άγιο Θυσιαστήριο.»


Πριν από αυτήν την ιερουργική πράξη, έχει ο ίδιος ο αρχιερέας ενδύσει την αγία τράπεζα με το κατασάρκιον και τον επενδύτη, αυτό που λέμε σήμερα ενδυτή.

Περισσότερα

Του Αρχιμ. Πορφυρίου, Ηγουμένου Ι.Μ. Τιμ. Προδρόμου Βέροιας | Romfea.gr

Η χρονική περίοδος από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την Παντηκοστή, ονομάζεται και Πεντηκοστάριο των Ρόδων.

Όλα είναι ανθισμένα, και κυριαρχούν οι τριανταφυλλιές με τα ρόδα τους.

Η εξανθήσασα Ρόδον το Αμάραντον έχει την τιμητική της.

Η Κυρία Θεοτόκος εδέχθη πρώτη την Ανάσταση του Υιού της, του θεανθρώπου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Και εφόσον γέννησε τριαντάφυλλο, λέγεται και Τριανταφυλλιά. Και στην χάρη της μπορούν να εορτάζουν οι Τριανταφυλλιές και οι Τριαντάφυλλοι, έστω και αν υπάρχει και ο άγιος νεομάρτυρας Τριαντάφυλλος.

Περισσότερα


Του Αρχιμ. Πορφυρίου, Ηγουμένου Ι.Μ. Τιμ. Προδρόμου Βέροιας | Romfea.gr

Το κέρασμα είναι κατεξοχήν ελληνικό και ορθόδοξο χαρακτηριστικό.

Μάλιστα έχει «καθαγιαστεί» από την παράδοσή μας, τους αιώνες και τους τόπους όπου συναντάται.

Ένα παράδειγμα: Τα αγιορειτικά Αρχονταρίκια, όπου κάθε προσκυνητής θα κεραστεί μία ρακή, ένα λουκούμι, ένα ποτήρι δροσερό – όχι κρύο, έλεγε ο παπαΣίμων – νερό, και μέτριον ελληνικό καφέ, όποιος θέλει. Όμως, άλλαξαν τα ελληνικά ήθη, τα ορθόδοξα ήθη, τα παραδοσιακά.


Αγιορείτης παραδελφός μας μας έλεγε πως έμεναν στο ίδιο δωμάτιο, σαν φοιτητές, στην Γερμανία, «με τον Κάρολο». Από εκί μας ήρθαν και οι μπύρες.

«Άρχοντα λαού σου ουκ ερείς κακώς» αναφέρει μία παλαιά εκκλησιαστική παροιμία. Δεν μπορείς, δεν επιτρέπεται, να κατηγορήσεις τον άρχοντα της πατρίδας σου, του τόπου σου του λαού σου.
Σωστή η παροιμία και σεβαστή!

Περισσότερα

Του Αρχιμ. Πορφυρίου, Ηγουμένου Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας | Romfea.gr

Από το αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής των Μυροφόρων, έχει γίνει «ῥητό», όπως λέγαμε, παλαιά, τα σλόγκαν, στο Κατηχητικό Σχολείο, η φράση «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις».

Ίσως μάλιστα να είναι και από τα πιο χρησιμοποιημένες φράσεις, και μάλιστα σήμερα που οι κόντρες ανάμεσα στο θεσμικό κράτος, την Βουλή και τα διάφορα κόμματα γίνονται παροιμιώδεις, λέγεται ευκαίρως – ακαίρως.

Όμως η εκλογή των επτά διακόνων αποτελεί συγκλονιστική στιγμή γιά την ζωή της Εκκλησίας.

Περισσότερα