ΖΑΚΧΑΙΟΣ.

Είμαστε ακόμα στην Εβδομάδα του Ζακχαίου και θέλω να γράψω λίγες λέξεις γιά το πρόσωπο αυτό.

Ήταν αρχιτελώνης. Ήταν μικρός τη ηλικίᾳ, δηλαδή κοντούλης. Ούτε το επάγγελμα ούτε το σώμα τον βοηθούσαν. Όταν το επάγγελμά σου είναι να μαζεύεις τους φόρους, δεν είσαι και τόσο αγαπητός στους ανθρώπους. Και αν ήταν σήμερα, μάλλον μισητός θα ήταν ο Ζακχαίος.

Γι αυτό και αποφάσισε να εκτεθεί. Ξέχασε το σπουδαίο επάγγελμά του και σκαρφάλωσε επάνω σε ένα δέντρο. Αν ήταν μόνο συκιά ή μόνο μουριά, και ήταν ανοιξιάτικη εποχή, δεν το ξέρουμε, αν και στην Γη της Παλαιστίνης πάντα έχει καλόν καιρό, το πυκνό φύλλωμα των δέντρων  σίγουρα θα τον έκρυβαν. Τώρα, και η συκομωρέα κάτι ανάλογο θα έκαμνε. Το ανθρωπάκι εκείνο, εκείνος ο δυνάστης που μάζευε, και με άλλους κατωτέρους του, τους φόρους, σίγουρα αν ακολουθούσε με τους άλλους τον Χριστό, δεν θα είχε και τα καλλύτερα αποτελέσματα.

Αν είχε και τα ρούχα της εποχής, μανδύα και ιμάτιο, ούτε και αυτά βοηθούσαν να σκαρφαλώσεις στο δέντρο.

Περισσότερα

Εορτή του Οσίου Διονυσίου του εν Ολύμπῳ

στο Νεοχώρι Αλεξανδρείας

Σήμερα, εορτή του Οσίου Διονυσίου του εν Ολύμπῳ, του Κτίτορος και Κοινοβιάρχη μας, είχαμε την ευλογία να εκπροσωπήσουμε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας Κύριο κ. Παντελεήμονα, στην πανήγυρη του χωριού Νεοχώρι Αλεξανδρείας.

Συλλειτουργήσαμε με τους ευλαβεστατους πατέρες Γεώργιο και Θεόδωρο, τον διάκονο Θωμά, και τον εφημέριο του χωριού πατέρα Αντώνιο.

Από τις ιερές Ακολουθίες της ημέρας, δημοσιεύουμε παρακάτω αρκετό φωτογραφικό υλικό.

Ο Άγιος να ευλογεί τον λαό του. Αμήν.

Περισσότερα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το έτος 2013 συμπληρώνονται 490 χρόνια από το 1523/24, το έτος κατά το οποίο έφθασε εδώ, στα Πιέρια, προερχόμενος από την Ιερά Μονή Φιλοθέου Αγίου Όρους, ο Όσιος Διονύσιος. Στην παρόχθια περιοχή του Αλιάκμονα, βρήκε μοναχισμό σπηλαιωτικής μορφής καθώς και μικρών μοναστικών ιδρυμάτων. Ο ίδιος ο Όσιος Διονύσιος φρόντισε και οργάνωσε σε κοινοβιακά πρότυπα τον εντόπιο μοναχισμό, μαζί με τους δέκα μοναχούς που έφερε μαζί του από το Άγιο Όρος. Η αρετή του Οσίου ήταν τόση ώστε συγκέντρωσε γύρω του όλους τους μοναχούς τής γύρω περιοχής καθώς και τις μικρές συνοδίες μοναχών. Ο ίδιος έχτισε και το Καθολικό, τον κεντρικό δηλαδή ναό, του Μοναστηριού του.

Έτσι, χαρακτηρίζουμε τον Όσιο Διονύσιο ως Κοινοβιάρχη μας και κάθε χρονιά προβάλλουμε τον βίο και την πολιτεία του, κατά την εβδομάδα της Μνήμης του, με λατρευτικές αλλά και άλλες πνευματικές δραστηριότητες. Ήδη, με ενέργειες της Μονής μας και την ευλογία του σεβασμιωτάτου μητροπολίτη μας, αποκτήσαμε και τίμιο λείψανο – μία φάλαγγα χειρός – του Οσίου μας, δώρον της Ιεράς Μονής του Ολύμπου. Ενώ με δωρεά + Κωνσταντίνου κατασκευάστηκε η ασημένια θήκη του τιμίου λειψάνου.

Εφέτος, που συμπληρώνονται τα 490 έτη του κοινοβίου μας, πέραν του εορτασμού της ιερής του μνήμης, την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013, θα τελέσουμε πανηγυρικότερα την μνήμη του και το Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013.

Περισσότερα

Όσιος Αντώνιος ο νέος: Ο Πολιούχος, πατέρας & προστάτης της Βέρροιας

Μεγάλη η συγκίνησή μας σήμερα γιά την μεγάλη ημέρα, την αυριανή, γιά την γεννέτειρα πόλη μας.

Σαν σήμερα, περί το 950μ.Χ., έφτασε στην πόλη το πάντιμο λείψανο του Οσίου Αντωνίου, που εκοιμήθη την πρώτη Ιανουαρίου μηνός σε ένα καταμουσκεμμένο από ποταμίσια νερά σπήλαιο. Χίλια εξηντα τρία έτη δηλαδή η Μακεδονική πόλη της Βέρειας φρουρείται από τον υιιό της, τον Αντώνιο, τουπίκλην Γιαννούλης, ο οποίος ασκήθηκε στις παρόχθιες σπηλιές της νότιας κοίτης του Αλιάκμονα.

Αναρωτιόμαστε, πόσες πόλεις άραγε της Ορθοδοξίας ή καλλίτερα της ευλογημένης μας πατρίδας έχουν αυτό το μέγιστο προνόμιο; Να έχουν δηλαδή πολιούχο και ο πολιούχος τους να είναι και γέννημά τους; Εδώ, στην Μακεδονία μας, πέρα από την Συμβασιλεύουσα, την Θεσσαλονίκη μας, δεν σκέφτομαι να υπάρχει και κάποια άλλη. Έχει η Θεσσαλονίκη έναν Δημήτριο, γέννημα, θρέμμα και φρουρό της, έχει και η Βέροια ένα Αντώνιο, γέννημα, θρέμμα και φρουρό της. Μεγαλείο.

Περισσότερα

Κυριακή μετά τα Φώτα

Το ευαγγελικό ανάγνωσμα: Κατά Ματθαίον, Κεφ. 4, χωρία 12 έως 17.

Δ΄. 12 Τώ καιρώ εκείνω, ἀκούσας ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι ᾿Ιωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, 13 καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, 14 ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ ῾Ησαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· 15 γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, 16 ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς.

Λίγες σκέψεις.

Ίσως είναι το μικρότερο ευαγγελικό ανάγνωσμα το σημερινό, αλλά, έχω την εντύπωση ότι είναι τεράστιας σημασίας.

Ο Κύριος μαθαίνει ότι συνέλαβαν τον Ιωάννη. Το ρήμα "παρεδόθη" δεν είναι παθητικό, δηλαδή παρέδωσε ο Ιωάννης τον εαυτό του, αλλά μέσο, δηλαδή παρέδωσαν τον Ιωάννη στην φυλακή. Δηλαδή, γιά τον λαό του Θεού, τον ευλογημένο Ισραήλ, δεν υπάρχει πλέον προφήτης, αφού τον τελευταίο, τον Ιωάννη, τον έκλεισαν στην φυλακή. Ο λαός του Θεού μένει χωρίς προφήτη, κάποιον που να μιλάει προς τον λαό αλλά και εξ ονόματος του λαού. Δεν υπάρχει κήρυκας μετανοίας, αφού ο Ιωάννης κλείστηκε στην φυλακή.

Περισσότερα