Το Άγιο Όρος είναι το καλύτερο πρότυπο σε πολλά θέματα λειτουργικής ζωής, και αυτό κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει. Είναι η υπερχιλιόχρονη παράδοση αλλά και η καθημερινή μεγάλη λειτουργική ζωή. Είναι η γνώση των Τυπικών και η πείρα. Είναι οι μοναχοί που έχουν επιδοθεί επί δεκαετίες στο διακόνημα του Τυπικάρη. Είναι τόσα πολλά αυτά που κάνουν το Άγιο Όρος θεματοφύλακα, είναι και η ορθή χρήση και εφαρμογή.
Ως πρόλογο αυτά γιά το θέμα που θα μας απασχολήσει στην συνέχεια.
Το θέμα μας είναι ο Μέγας Αγιασμός. Και αφού μας μένουν αρκετές ακόμα ώρες μέχρι την απόδοση και της Ενάτης ώρας της εορτής των Θεοφανίων, αύριο πριν τον Εσπερινό, καταθέτουμε το πώς χρησιμοποιείται στο Άγιον Όρος ο Μέγας Αγιασμός.
Ας αναφέρουμε κατ’ αρχάς πώς γίνεται, την τελετουργία. Μερικές λειτουργικές παρατηρήσεις, που σίγουρα τον διαφοροποιούν από οποιαδήποτε άλλη τελετή, σχετική με το νερό.
Γίνεται στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, πριν δηλαδή το δι’ ευχών, μετά ακριβώς την οπισθάμβωνο ευχή. Άρα, είναι μέρος της Θείας Λειτουργίας, είναι μέρος του μυστηρίου. Θεωρείται δηλαδή μυστήριο, όπως αναφέρεται και στο ιερό Πηδάλιο.



