Δεκατριάχρονες

Η περίπτωση της δεκατριάχρονης που αναστάτωσε, δήθεν, το πανελλήνιο, ξεσήκωσε τόσα σχόλια. Αλλά, τελικά, άνθρακες ο θησαυρός. Και το κάρβουνο, λένε, όταν είναι αναμμένο καίει και όταν είσαι σβυσμένο μουτζουρώνει.

Ας μπει όποιος θέλει σε νεανική σελίδα, ενός ανηψιού του γιά παράδειγμα, ή ανηψιάς του, ακόμα χειρότερα – καλύτερα, ήθελα να πω – και θα καταλάβει πού βρίσκεται η σημερινή νεολαία, ο ανθός της Ελλάδας, η νιότη της πατρίδας, η ελπίδα του μέλλοντος.

Είχαμε σχολιάσει παλαιότερα δύο σλόγκαν που τα έγραψαν παιδιά, αλλά η περίπτωση τώρα είναι ακόμα πιο σοβαρή.

Έχω δύο ανάλογες περιπτώσεις και θα ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας.

Περισσότερα

Το να ισχυρισθεί κανείς, ότι ο χριστιανισμός είναι υπέρμαχος της ελευθερίας, θα φανεί σε πολλούς, το λιγότερο, περίεργο.

Όλος αυτός ο κόσμος των απαγορεύσεων, των κανόνων, των επισειομένων απειλών της κολάσεως έχουν δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο χριστιανισμός είναι ένα ανελεύθερο σύστημα.

Μια προσπάθεια για αντικειμενική ερμηνεία του φαινομένου αυτού, όπου θα εξετάζονταν οι παρεξηγήσεις που κάνει ο κόσμος σε βάρος του χριστιανισμού, αλλά και οι ευθύνες των χριστιανών για τις παρεξηγήσεις αυτές, θα έπαιρνε μεγάλο μάκρος.

Περισσότερα

Γράφει ο Αρχιμ. Πορφύριος, Ηγούμενος της Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας | Romfea.gr

Η Κυριακή του Θωμά μας ξυπνάει πολλές μνήμες και πολλά χρέη.

Αλλά ένα μεγάλο χρέος της περιοχής ήδη ξεπληρώθηκε με επίσημη Πράξη του σεπτού Οικουμενικού μας Πατριάρχη και της περί αυτόν Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Θρόνου.
Χρέος παλιό, που επιτέλους ξεπληρώθηκε.

Το ζητούσαν οι ιστορικοί και το έγραφαν, αλλά καμία φορά χρειάζεται περισσό σθένος γιά να γίνουν μεγάλες ενέργειες.


Ήδη ο τίτλος του άρθρου μας θα έκανε πολλούς να υποψιαστούν το θέμα. Και γιά να μην σας κρατάμε άλλο σε αγωνία, εξηγούμαστε.


Σε ένα Πηδάλιον του 1800, στην Βιβλιοθήκη του Μοναστηριού μας, αναφέρεται η Καταστροφή της γειτονικής μεγαλούπολης, αλλά και των Μοναστηριών μας, που περιβάλλουν την πρωτεύουσα πόλη της περιφέρειάς μας, καθώς και της Κοίτης του αγιασμένου ποταμού από τα αίματα, τους ιδρώτες και τα δάκρυα μοναστών και μιγάδων.

Περισσότερα

Γράφει ο Αρχιμ. Πορφύριος, Ηγούμενος Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας

Όταν είμασταν παιδιά, στην δεκαετία 1960-1970, όταν περνούσε κάποιος ρασσοφόρος, μας άρεσε ιδιαίτερα να τρέχουμε, και να του φιλήσουμε το χέρι.

Δεν ήταν μόνον οι συμβουλές από την οικογένεια και το κατηχητικό, ήταν και εκείνες οι ευχές που μας έδιναν οι παπούληδες, όταν φιλούσαμε το χέρι τους. Ήταν και το ήθος των τότε ιερέων μας.

Ύστερα, φοιτητές στην Θεσσαλονίκη, στην αρχή, αντιδρούσαμε στην ωραία παλαιά μας συνήθεια. Όμως βλέπαμε και κάτι άλλο. Πήγαινες να φιλήσεις το χέρι κάποιου κληρικού, και αυτός το τραβούσε. Δήθεν από ταπείνωση, δήθεν φιλικά, δήθεν … Δήθεν ιερείς …

Περισσότερα

Αρχιμ. Πορφύριος, Ηγούμενος Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας

Αντί γιά άλλη εορτή και πανήγυρη σήμερα, ήθελα να ήξερα ποιός διάβασε τον βίο Ομολογητών Πατέρων, και μάλιστα της φρικτής περιόδου της Εικονομαχίας.

Οι Στουδίτες εξορίζονταν, στον Όλυμπο της Βιθυνίας το τί τράβηξαν οι πατέρες;!

Και οι άλλοι έριχναν τα ιερά εικονίσματα στην θάλασσα και τα ξέβραζε στον τόπο της Κυρίας Θεοτόκου, στο Περιβόλι της, στο Άγιο Όρος.

Μία βασίλισσα έκανε καθρέφτη τα εικονίσματα του Χριστού και της Παναγίας μας.
 Αλλά τώρα θέλω κάτι άλλο να πω και να σχολιάσω.

Το πώς δηλαδή ο πειρασμός τους πήρε από τα δεξιά τους εικονομάχους και έλεγαν ότι υπερασπίζονται την Εκκλησία.

Περισσότερα