Τήν Θεοτόκον μεγαλύνωμεν

Πρίν λίγες ἡμέρες σέ μία Ἀκολουθία τῆς Παρακλήσεως, οἱ πατέρες ψάλοντας ἀνέφεραν τήν Κυρία Θεοτόκο ὡς Παρθένον, ἀντί νά ποῦν τήν σωστή λέξη Ἀειπάρθενος. Τό Ὡρολόγιον πού χρησιμοποιοῦσαν ἦταν ἔκδοση ἰδιωτῶν. Ξέρουμε ὅμως ὅτι τό σεπτό μας Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, παλαιότερα βέβαια, δέν ἐπέτρεπε τήν χρήση ἄλλων ἐκδόσεων παρά μόνον ὅσων εἶχαν τήν ἔγκριση τῆς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Πατριαρχείου. Καί αὐτό ἀκριβῶς γιά νά μήν παρεισφρύσουν λάθη, ἔστω καί μόνον ὀρθογραφικά, πού μποροῦν νά ἀλλοιώσουν κάποιο ὀρθόδοξο δόγμα. Τό νά ἀναφέρεται κάποιος στήν Κυρία Θεοτόκο μόνον ὡς Παρθένο σίγουρα δέν εἶναι τό πρέπον. Ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἀειπάρθενος. Παρθένος πρό τόκου, παρθένος ἐν τόκῳ, παρθένος μετά τόκον. Παρθένος ἀειπάρθενος. Περισσότερα

Περί  Ἱερωσύνης.

Εἶδα σέ πολυσύχναστη ἱστοσελίδα σχόλια γιά ρασσοφόρους καί φοβᾶμαι πώς μέσα στό καλοκαίρι, δέν μᾶς φτάνει τό ἀνέβασμα τοῦ ὑδράργυρου, θά ἀρχίσουν καί τέτοια πάλι σκάνδαλα. Εἶναι παρατηρημένο ὅτι ἡ σκανδαλοθηρία ἔχει κάποια «λογική». Κάτι σάν τήν φίλη γείτονα χώρα, πού, ὅπως λένε, ὅταν ἔχει ἐσωτερικά προβλήματα, δημιουργεῖ θερμά ἐπεισόδια μέ τήν χώρα μας. Ἔτσι καί ἐδῶ, ὅταν ὑπάρχουν πολιτικές δυσκολίες, ἐκτίθενται σέ κοινή θέα σκάνδαλα μέ ρασσοφόρους, περισσότερο γιά κατανάλωση, παρά μέ οὐσία.

Ἔτσι, βλέποντας τήν ἐν λόγῳ ἀνάρτηση, σκέφτηκα κάποιες ἱστορίες, καί τίς παρουσιάζω.

Πρίν χρόνια, εἶχα στό μοναστήρι, στό Ὄρος, τό διακόνημα τῆς φιλοξενείας ἐπισήμων προσώπων. Πέρασαν ἀπό προέδρους δημοκρατιῶν, Περισσότερα

Πορφυρίου, Ἡγουμένου, ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ.

Ὅ,τι κατά καιρούς ἔγραψα, μέ τήν σκέψη μήπως καί φανοῦν σέ κάποιον χρήσιμα, τά συγκέντρωσα, καί τώρα τά παρουσιάζω, κατά χρονολογική, μᾶλλον, σειρά. Τά ἄρθρα σέ τοπικές ἐφημερίδες, περιοδικά κλπ. σκέφτομαι νά τά παρουσιάσω σιγά σιγά. Ἴσως νά ἔχω καί κανένα λάθος, διπλογραφῆς ἤ χρονολογίας. Ἄν σέ κάποιον φανοῦν χρήσιμα, ἄς μή μέ κρίνει καί πολύ αὐστηρά, ἄν καί ἐγώ, μέ τήν κακία μου, ἤ ἴσως μέ τήν σκέψη νά βοηθήσω, κρίνω αὐστηρά.

1. Πορφύριος Μοναχός, ΠΑΪΣΙΟΥ ΛΟΓΟΙ. 1979, εφημδ. Η ΣΥΝ(+)είδηση, Σιμωνόπετρα,
Φυλλάδα, σς. 13
2. Πορφύριος Μοναχός, ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΒΕΡΡΟΙΕΩΣ ΚΑΙ ΕΝ ΤΗ Περισσότερα

Νηστεία καί μή νηστεύοντες.

Ἡ ἁγία νηστεία εἶναι συνομήλικη μέ τόν ἅγιο Ἀδάμ τόν παπού μας, ἄντε νά εἶναι λίγες ἡμέρες ἤ ὧρες μικρότερη.

Σήμερα, πού ἑορτάζουμε τήν μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου καί καλλινίκου μάρτυρος Ὑακίνθου τοῦ κουβικουλαρίου, θέλουμε νά κάνουμε λίγες σκέψεις γιά τήν νηστεία. Ὁ ἅγιος Ὑάκινθος μαρτύρησε ἀκριβῶς γιατί δέν ἤθελε νά φάει εἰδωλόθυτα, ὅ,τι δηλαδή ἀπέμεινε ἀπό μία εἰδωλολατρική θυσία. Ἦταν καί αὐτό μία μορφή νηστείας.

Ἦρθε ἕνας κύριος ἀπό μεγάλη πόλη τῆς Μακεδονίας μας, καί μεταξύ ἄλλων ἐξομολογήθηκε ὅτι κατέλυσε κρέας τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῶν Πρωτοκορυφαίων ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου. Πῆγε στήν γιορτή Περισσότερα

Ἐν Χριστῷ πολιτεία.

Ὁ κάθε βαπτισμένος χριστιανός εἶναι ὑποψήφιος πολίτης τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ἀλλά ἐν ὅσῳ ζῆ, δέν παύει νά εἶναι πολίτης μίας συγκεκριμένης πολιτείας. Πολιτεία στήν περίπτωση αὐτήν ἐννοοῦμε τό ὀργανωμένο κράτος. Πολιτεία ὅμως στά ἐκκλησιαστικά καί ἁγιολογικά κείμενα εἶναι αὐτό πού μποροῦμε νά τό ὀνομάσουμε καί δίαιτα ἤ διαγωγή, ὁ τρόπος δηλαδή πού ὁ καθένας μας διαχειρίζεται τήν ἐπίγεια ζωή του, τήν βιολογική ζωή του πού ἀναφέρεται ὡς βίος στά κείμενα. Ὅταν λοιπόν λέμε Βίος καί πολιτεία ἐννοοῦμε τήν σύνολη ζωή τοῦ πιστοῦ καί τοῦ ἁγίου, καί τήν βιολογική καί τήν διαχείριση αὐτῆς τής ζωῆς.

Συνεπῶς, δέν μπορεῖ νά μή μᾶς ἀπασχολεῖ καί ἀκόμα νά μή μᾶς ἐπηρεάζει ἡ περιρέουσα ἀτμόσφαιρα τῆς ζωῆς, πῶς δηλαδή ζῆ ἕνας δημόσιος πολίτης Περισσότερα