Αρχιμ. Πορφύριος Προδρομίτης: H Σκήτη Βεροίας και η Κοιλάδα του Αλιάκμονα
Σχετικά με τον:Αρχιμανδρίτης Πορφύριος
Πολλή προσευχή. Συζήτηση περί Προεσευχής με ευλαβείς
1. -Προσεύχεσθε;
-Έ, βέβαια. Γίνεται χωρίς προσευχή;
-Πολύ καλά. Τί προσευχή κάνετε, δηλαδή;
-Νά, λέω το «Πάτερ ημών».
-Πολύ καλά. Αυτή είναι πολύ δυνατή προσευχή. Μας την δίδαξε ο Χριστός. Πότε το λέτε το Πάτερ ημών; Πολλές φορές;
-Έ, πάτερ μου, πού να το πώ πολλές φορές;! Το βράδυ, πριν κοιμηθώ το λέω.
-Όρθιος μάλλον.
-Έ, τί όρθιος, τί καθιστός;! Να, εκεί που ξαπλώνω, κάνω το σταυρό μου, σταυρώνω και το μαξιλάρι – μας το έμαθε η μακαρίτισσα η μάννα μου. Θεός σχωρέσ’ την- και λέω το Πάτερ ημών. Και άμα με πιάσει ο ύπνος με έπιασε.
2. -Το πρωΐ, κυρία μου, κάνετε προσευχή;
-Μπά, πάτερ μου. Δεν προφταίνω. Πού να προφτάσω;! Σηκώνεται ο σύζυγος, να τον ετοιμάσω πρωΐνό. Ύστερα ξυπνούν τα παιδιά γιά το σχολείο. Το καθένα θέλει τα δικά του.
-Πόσα παιδάκια έχετε;
-Ένας ο μεγάλος, είναι στρατιώτης και η μικρή τελειώνει.
-Ά, μάλιστα. Λοιπόν;
-Νά, ώσπου να φύγουν αυτοί, λίγο να αερίσω τα δωμάτια, λίγο να σιάξω, πάει δέκα καί. Ετοιμαζόμαστε γιά τον καφέ. Το έχουμε πρόγραμμα. Βλέπεις, κοινωνικές υποχρεώσεις. Μαζευόμαστε, τρείς φιληνάδες, κολλητές από το σχολείο, είμαστε, πότε σε μένα πότε στις άλλες, και πίνουμε τον καφέ. Έ, περίπου ώς κατά τις έντεκα. Σιγά σιγά φεύγουν, φεύγουμε δηλαδή, να μαγειρέψουμε, να ετοιμάσουμε το μεσημεριανό. Πού να βρώ χρόνο, πάτερ μου;!
3. -Φεύγοντας: Να προσεύχεστε γιά μας, γέροντα. Τόχουμε ανάγκη.
-Και εσείς γιά εμάς.
-Μπά, εμείς πού να βρούμε χρόνο, γέροντά μου;!
Νάναι ευλογημένο. Ο Χριστός να μας ελεήσει.
Ο όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.
Μόλις τελείωσε η εορτή γιά την Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου, άρχισε η εορτή της μνήμης ενός συγχρόνου μας αγίου, του Σιλουανού. Αυτή η εορτή του Τιμίου Προδρόμου είναι η αρχή και το μέτρο γιά όλες τις δεσποτικές εορτές. Σε εννέα μήνες θα γεννηθεί ο Πρόδρομος, αλλά σε έξι μήνες θα συλληφθεί στην μήτρα της Παναγίας ο Χριστός. Η γιορτή αυτή, η ισημερία αυτή, φέρνει στον νου μας ότι και ο Μέγας Πρόδρομος είναι ανάμεσα στους ανθρώπους και στον Χριστό μεσίτης, μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, φτεροφόρος άνθρωπος και ενσώματος άγγελος.
Το βιβλίο με τον βίο του αγίου Σιλουανού, που έγραψε ο μαθητής του εν οσίοις πατήρ Σωφρόνιος, στα φοιτητικά μας χρόνια, είναι το βιβλίο που άναβε μέσα μας την αγάπη γιά τον Ιησού. Ήταν το βιβλίο που πολλούς νέους τους οδήγησε, μαζί και με άλλα, στο μοναχικό σχήμα. Δόξα τω Θεώ. Στην γενιά μας υπήρχε ακόμα ενθουσιασμός γιά την εν Χριστώ πνευματική ζωή, και δεν μας τον έσβυναν οι περιστάσεις του βίου.
Τον άγιο Σιλουανό τον αγαπήσαμε σαν τον μεγαλύτερο αδελφό μας. Ήταν δυνατός, ωραίος, γεροδεμένος, ψηλός, είχε περιπέτειες στην ζωή του. Και όμως, όλα τα έδωσε γιά την αγάπη του Χριστού. Αυτή η στάση ζωή μάς εξέφραζε. Δόξα τω Θεώ.
Κλήση και γιά εμάς. Λίγες σκόρπιες σκέψεις.
Το εύαγγελικό ανάγνωσμα αυτής της Κυριακής, 21-09-2013, συνήθως ονομάζεται η κλήση των Αποστόλων. Στην πραγματικότητα είναι η αποστολική κλήση του Κηφά, που είναι ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Πέτρος.
Ας πλάσουμε μία εικόνα. Εκεί που εργάζεσαι, σε όποιο επάγγελμα κάνεις, έρχεται κάποιος, άγνωστος σε εσένα, και σε λέει: ξέρεις, είμαι βασιλιάς και θέλω να ρθεις μαζί μου. Θα κάθεσαι σε έναν θρόνο δίπλα μου και θα είσαι ο πρώτος στο βασίλειό μου. Πώς θά έννοιωθες; Και επιπλέον, θα έλεγε: Παράτησε την δουλειά σου και, τώρα, ακολούθησέ με. Και εσύ, δίχως δεύτερη σκέψη, τα παρατάς όλα, σηκώνεσαι και τον ακολουθάς.
Αληθινή τρέλλα. Γίνονται αυτά τα πράγματα;!
ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΙΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑΝ
Σε παλαιό Μέγα Ευχολόγιο, του 18ου αιώνος, βρήκαμε την παρούσα Ιερά Ακολουθία, και την δημοσιεύουμε προς δόξαν Θεού και χρήσιν των ενδιαφερομένων. Ευχόμαστε δε να φανεί χρήσιμη σε όσους την χρειάζονται αλλά και στους λειτουργιολόγους.
Το Κείμενο του παλαιού βιβλίου δημοσιεύεται χωρίς καμία απολύτως αλλαγή.
ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΙΣ ΥΙΟΘΕΣΙΑΝ
Ἵσταται ὁ μέλλων ἀναγεννῆσθαι Υἱός ἤ Θυγάτηρ, ἔσωθεν τῶν Πυλῶν τοῦ Θυσιαστηρίου, & ὁ ἀνάδοχος ἔξωθεν, ἀμφότεροι κηρούς κατέχοντες ἁπτομένους.
Ὁ δέ Ἱερεύς φορῶν τήν ἱερατικήν στολήν αὐτοῦ ἅπασαν, ποιεῖ Εὐλογητόν. Τό Τρισάγιον. Τό Παναγία Τριάς. Τό Πάτερ ἡμῶν, Ὅτι σοῦ. Τό Ἀπολυτίκιον τῆς ἡμέρας. Τό Κοντάκιον τοῦ Ἀγίου τῆς Μονῆς.
Εἴθ’ οὕτως ὁ Ἱερεύς τήν Εὐχήν. Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.
Κύριε, ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ διά τοῦ ἠγαπημένου σου παιδός, Κυρίου δε ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τέκνα καλέσας ἡμᾶς Θεοῦ, Υἱοθεσίᾳ καί χάριτι τοῦ Παντοδυνάμου, καί Ἁγίου σου Πνεύματος, ὁ εἰπών: Ἐγώ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα καί αὐτός ἔσται μοι εἰς Υἱόν, αὐτός, φιλάνθρωπε Βασιλεῦ, ἐπίβλεψον ἐκ τοῦ Ἁγίου σου Κατοικητηρίου ἐπί τους δούλους σου τούτους, καί οὗς ἡ φύσις κατά σάρκα διεστηκότας ἀλλήλων ἐγέννησε, τούτους αὐτός εἰς Πατέρα καί Υἱόν ἕνωσον τῷ Ἀγίῳ σου Πνεύματι. Στήριξον αὐτούς τῇ ἀγάπῃ σου, σύνδεσον αὐτούς τῇ εὐλογίᾳ σου, εὐλόγησον αὐτούς ἐν τῇ δόξῃ σου, ἑδραίωσον αὐτούς ἐν τῇ πίστει σου, φυλάττων διά παντός, καί μη ἀθετῶν τά ἐκπορευόμενα διά τῶν χειλέων αὐτῶν, καί γενοῦ μεσίτης τῆς αὐτῶν ὑποσχέσεως. Ἵνα ἀδιάρρηκτον μέχρι τέλους τῆς ζωῆς αὐτῶν τήν σχέσιν ἥν ὡμολόγησαν, καί ἄψευστον διαφυλάττωσιν ἐν σοί ζῶντες τῷ μόνῳ ζῶντι, καί ἀληθινῷ Θεῷ ἡμῶν, ἀξίωσον αὐτούς κληρονόμους τῆς Βασιλείας σου. Ὅτι πρέπει σοι πᾶσα δόξα, τιμή καί προσκύνησις. Τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Εἰρήνη πᾶσι.
Τάς κεφαλάς ἡμῶν τῷ Κυρίῳ κλίνωμεν.
Δέσποτα, Δέσποτα, ὁ τῆς Κτίσεως πάσης δημιουργός, ὁ ἐν τῷ τρώτῳ Ἀδάμ κατά σάρκα φυσικήν δεσμήσας συγγένειαν, ἐν δε Χριστῷ Ἰησοῦ, τῷ ἠγαπημένῳ Υἱῷ σου καί Θεῷ ἡμῶν, χάριτι καί ἡμᾶς συγγενεῖς σου ἀναδείξας΄ σοί, τῷ μόνῳ εἰδότι τά πάντα καί πρίν γενέσεως, οἱ δοῦλοι σου οὗτοι τάς κεφαλάς ὑποκλίνουσι, τῆς παρά σοῦ εὐλογίας δεόμενο, καί τῷ ἐν σοί συνδέσμῳ εἰς Πατέρα καί Υἱόν ἀλλήλους ἐπιγράφοντες, τύχοιεν ὧν ἐλπίζουσιν καί τῆς ἑαυτοῖς ὀφειλομένης καταστάσεως, καί τῆς ἐν σοί Υἱοθεσίας, ἐπαξίως πολιτευόμενοι΄ ἵνα ἐν πᾶσι, καί ἐν τούτῳ δοξάζηταί σου τό ὄνομα, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ, καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Καί λαμβάνει ὁ Πατήρ τόν Υἱόν ἐκ τοῦ Θυσιαστηρίου. Ὁ δε Υἱός πίπτει εἰς τους πόδας τοῦ Πατρός, καί πατεῖ αὐτόν ὁ Πατήρ εἰς τόν τράχηλον, λέγων: Σήμερον Υἱός μου εἶ σύ, ἐγώ σήμερον γεγέννηκά σε. Καί ἀνιστᾷ αὐτόν΄ εἶτα ἀσπάζονται ἀλλήλους.
Ὁ δε Ἱερεύς ποιεῖ ἀπόλυσιν, καί εὐλογεῖ αὐτούς καί διδάσκει αὐτούς.