[tube]http://www.youtube.com/watch?v=5TsfjPvnTeA[/tube]

Άγιος Κλήμης, Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος (+27 Ιουλίου 916)

Όταν σταμάτησε η φρίκη της Εικονομαχίας, με την αναστήλωση των Αγίων Εικόνων, την νίκη της Ορθοδοξίας, η Ανατολική Ρώμη, η Βασιλεύουσα, ζη μία έκπαγλη ανάπτυξη, μία έκρηξη, του Μοναχισμού.

Την περίοδο αυτήν νέα Μοναστήρια δημιουργήθηκαν και τα παλαιά ανασυστήθηκαν γιά την συνέχιση της λατρείας του Θεού.

Αυτήν την εποχή πρέπει να ανασυστήθηκε και η ιερή μάνδρα του Τιμίου Προδρόμου, στα βόρεια παρόχθια των Πιερίων, στην νότια κοίτη του ιερού ποταμού Αλιάκμονα.

Ως αρχαιότερος γνωστός άγιος, που, όπως ομολογεί ο ίδιος, έλαβε την μοναχική κουρά στο ιερό αυτό καθίδρυμα, θεωρείται ο Άγιος Κλήμης, κατοπινός Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος.

Περισσότερα

Πλούτος και αποθήκες

Είμαστε ακόμα στην εβδομάδα με τον άφρονα και τις γκρεμισμένες αποθήκες και θυμήθηκα ένα αγιασμένο πρόσωπο.

Ο μακαρίτης ο κυρ Νίκος μας μίλησε πρώτη φορά γιά το πρόσωπο αυτό και αργότερα πήγαμε στην Δράμα να την γνωρίσουμε.

Η ιστορία που μας είπε ο κυρΝίκος και μας την ξαναείπε η γιαγιούλα είναι η εξής.

Κάποια φορά ένας άγγελος πήρε την Άννα και την πήγε στον Παράδεισο. Εκεί της έδειξε έναν πανέμορφο τόπο και ένα μικρό παλατάκι. Άννα, την είπε, αυτά σε τα έχτισε η αρετή σου.

Και η γιαγιά, όλο έκπληξη και θαυμασμό, απάντησε: η αρετή μου; Ποιά αρετή μου. Δεν ξέρω καμιά αρετή. Και ξαφνικά θυμήθηκε: Άααα, η Αρετή, η φιληνάδα μ’.

Περισσότερα

Εισόδια 2013

Αυτήν την γιορτή στο Άγιο Όρος οι πατέρες μου την ονομάζουν «η καλογερική της Παναγίας».

Ο Γερο Γελάσιος πολύ την αγαπούσε και έλεγε ότι ο παπαΘανάσης, ο Γέροντάς του, ο άγιος ηγούμενος της Γρηγορίου την τιμούσε πάρα πολύ. Και μία φορά, μία τέτοια ημέρα, ο γεροΓελάσιος, είδε τον Γέροντά μου να συλλειτουργεί με τον Άγιο Ιάκωβο, τον Αδελφόθεο. Αυτόν που διέσωσε και την σχετική παράδοση.

Η Παναγία εισέρχεται στα Άγια των Αγίων. Οι γονείς της, οι παπούδες μας ο Άγιος Ιωακείμ και η Αγία Άννα, εκπληρώνουν το τάμα τους. Και πολλά κοριτσάκια της Ιερουσαλήμ κρατούν λαμπάδες αναμμένες και ένα κόκκινο πανί το ανοίγουν, σαν το νυφοπάνι που έβαζαν παλαιότερα στους γάμους στις πλάτες του ζευγαριού, κατά την ώρα της τελέσεως του ιερού μυστηρίου του γάμου.

Περισσότερα

Αγία Ματρώνα και όραση του Παραδείσου

Έχουμε ήδη, σε προσκυνητάρι, μέσα στο καθολικό μας την εικόνα της αλλά και από τα κελλιά μας, από το προσκεφάλι μας δεν λείπει. Σε αυτήν την εικόνα της, που μας την έφεραν από την Μόσχα, άλλοι, φίλοι και προσκυνητές ρώσσοι μας πρόσφεραν χώμα και άνθη, μέσα από τον τάφο της, που άνοιξε στην ανακομιδή των εξ ασθενείας μαρτυρικών της λειψάνων.

Κάθε φορά, λοιπόν, που αντιμετωπίζουμε στένωση στα οικονομικά μας, η Ματρώνα είναι η πρώτη πόρτα που χτυπάμε. Και μας απαντάει σχεδόν την ίδια μέρα, σε λίγες μόνο ώρες, όπως της το ζητούμε και όπως ξέρει εκείνη.

Τελευταία, το 2012, αποκτήσαμε και άλλες δύο εικόνες της Οσίας Ματρώνας. Και τώρα αναφερόμαστε στην μία από αυτές.

Είναι μεγάλων σχετικά διαστάσεων, 60Χ80 εκ., τέμπλου θα έλεγα. Εμείς την τοποθετήσαμε επάνω, ψηλά, στον δεύτερο κίονα της βορεινής κιονοστιχίας, να κυτάζει προς το εκκλησίασμα. Η εικόνα αυτή μας ήρθε με συνοδευτικό γράμμα του αγιογράφου της, και, όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, είναι μοναδική. Και πού έγκειται η μοναδικότητά της;

Περισσότερα