Πορεία προς το εκούσιο πάθος ή αυτοχειρία;
Όλα τα χρόνια και όλους τους αιώνες, ο έλληνας πάλευε με τον θάνατο, μέχρι τέλος. Σε όλους τους πολέμους, ο έλληνας πολεμούσε μέχρι να μην μείνει κανένας όρθιος, στο πεδίο της μάχης. Ο έλληνας πάλευε με τον χάρο σε μαρμαρένια αλώνια.
Να, όμως, που άλλαξε η ρότα στο καράβι μας. Άλλαξε; Να το δεχτούμε ασυζητητί και ασχολείαστα; Δεν μπορώ να το δεχτώ και πολύ περισσότερο δεν μπορώ να κοινοποιήσω παρόμοια διάθεση.
Και μάλιστα την περίοδο αυτήν, που περιμένουμε την εθελούσια θυσία του Χριστού.
Είδα την φυσιογνωμία του τελευταίου αυτόχειρα, που ακόμα απασχολεί την δημόσια γνώμη. Δίχως πάσης αμφιβολίας, χωρίς να θέλω να προσβάλω την μνήμη του, φαίνεται πως έπασχε ψυχικά. Αν και δεν ανέφεραν τίποτα σχετικό οι δημοσιογράφοι.
Δεν μπορεί ένας έλληνας να σκέφτεται λύση απόγνωσης και άρνησης. Ο έλληνας πολεμάει μέχρι την τελευταία σταγόνα από το αίμα του.




