Η αυτοχειρία της γενιάς μου
Το έτος 1974 έχει πλέον καθιερωθεί ως σταθμός στην νεότερη ελληνική μας ιστορία, με το όνομα Μεταπολίτευση. Στις ημέρες μας παίζεται το τελευταίο μάλλον κομμάτι από αυτό το δράμα. Δράμα είναι η Μεταπολίτευση, τριανταοχτώ ήδη χρόνια. Αν πούμε ότι μία γενιά αριθμεί τριαντατρία χρόνια, η τραγική αυτή γενιά ήδη ξεπεράστηκε, εκτός κ αν την ξεκινήσουμε κάπου το 1980.
Μιλάμε με κάποιες γενικεύσεις, γιά να ανοίξουμε την κουβέντα, αν και αυτές οι θέσεις θέλουν πολλή μελέτη.
Οι ρίζες αυτής της γενιάς θεωρούμε πως βυθίζονται σε παλαιότερα στρώματα, στην στρωματογραφία της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Τότε που οι πατεράδες μας έδιωξαν ενωμένοι τους Ιταλούς και τους Γερμανούς, και στην συνέχεια σφάχτηκαν μεταξύ τους. Αυτή είναι η γενιά των πατεράδων μας. Δηλαδή τα γονίδια είναι πολύ δυνατά και ακόμα μάλλον δεν ξεθύμαναν. Βαμμένα στο αδελφοκτόνο αίμα.
Το 1940 η Παναγία κυκλοφορούσε ελεύθερα στην Ελλάδα. Είτε στα βουνά μας, και
